.𝖄𝖔𝖚 𝖈𝖔𝖚𝖑𝖉 𝖉𝖔 𝖆𝖓𝖞𝖙𝖍𝖎𝖓𝖌, 𝖎𝖋 𝖔𝖓𝖑𝖞 𝖞𝖔𝖚 𝖉𝖆𝖗𝖊𝖉
پورتال ها
روی هر پورتالی کلیک کنید به اون بخش وارد می شید و کافیه برید پایین صفحه تا پست های مرتبط رو ببینید. ^0^ باقی موضوعات در بخش منوی وب قرار داره. (برای بهترین نما، گوشی/تبلت رو افقی بگیرید. ^^)
اطلس🌎𝓓𝓸𝓸𝓶𝓵𝓪𝓷𝓭💎
داستان های سریالی و تک پارتی Doom
ستاره ها
داستان های تک پارتی
پیانو
تمرین های یک پیانیست آماتور
یه علم ناشناخته :)
#علم_طعنه_زدن
محفل من های قاتل
دل نوشته و اعترافات یک خرده جنایتکار
چالشی برای قلم های خوش تراش
چالش نویسندگی D:
نوشتهها
مطالب انتشار شده در وبلاگ
جهنمی که خودمان آن را ساختیم. (پارت دو)
معنا مثل دارو نیست. نمیتوان آن را به کسی تزریق کرد. نمیشود به زور،
انگیزه را بر کسی غالب کرد یا شور و شوق چیزی را که عموم مردم
موفقیت میدانند در دل کسی انداخت.
من هیچوقت رویاهایم را به مردم نمیگفتم؛ به چند دلیل: اول، چون
بیشتر رویاهایم بلندپروازانه، و در مواردی جنونآمیز و اغواگر بودند، و
آدمهای کوتهبین بدون شک تلاش میکردند بذر تردید را در ذهنم بکارند.
دوم، چون کسی نبود که بتواند در تبدیل رویاهایم به هدفهای دستیافتنی
کمکم کند و صحبت با آدمهای معمولی گرهای از کار من باز نمیکرد.
دلیل سوم و آخر، اما، این بود که شاید جایی در اعماق وجودم میترسیدم
کسی آنها را بدزدد و روزی مجبور باشم با چشمهای گشاد، فردی را
تماشا کنم که در رویای من زندگی میکند. تقریبا مثل یک تئاتر تقلبی؛
نمایشی که کارگردانش کس دیگری بوده است.
این افکار و تصورها باعث شد دهانم را بسته نگه دارم. اما افسوس که
من از تظاهر متنفرم و خورشید همیشه پشت ابر نمیماند.
رمز: پدیدآورندۀ شب پرستاره.
